Val

Er is een grote inbraak geweest, de politie is bezig met het sporenonderzoek terwijl wij ondertussen de schade bekijken. De hele boel is in scene gezet, maar dat weten de agenten nog niet. Ze zijn uiterst serieus bezig en ik ben bang. Ik moet dringend naar het toilet, maar het lijkt wel of de toiletpot in de bank achter de kussens verstopt zit. Alles om me heen lijkt ondoordringbaar, maar de persoon die de hele boel in gang heeft gezet lijkt in zijn vuistje te lachen. Ik ben het er niet mee eens, mijn hart springt bijna uit mijn lijf, maar ik moet rustig blijven, ik ben geen verrader. Hij zal door de mand vallen, want ik zie details die niet onverbloemd mogen blijven. Ik zie een jongen met een bromfiets die later als getuige kan dienen, ik denk hem te herkennen aan zijn rode haar. Ondertussen stuiten de agenten op ondefinieerbare zaken, lege plekken die niet leeg horen te zijn. Een vloer van rode klei doemt op in een hoek, was die er altijd al? Dan kijkt een van de agenten mij doordringend aan en ik vlucht.

 

Ik ren zo hard als ik kan en schiet een gebouw aan de overkant van de straat in. Het lukt me om ongezien op de hoogste verdieping te komen waar ik mannen aan het werk zie. Ze dragen gele helmen en staan op steigers aan de achterkant van het gebouw. Ik verberg me terwijl ik vanuit het niets een vrouw met laarsjes de steiger zie oplopen. Eén van de mannen, gevaarlijk dicht bij mij in de buurt kijkt verheugd naar haar op.

 

De vrouw beweegt zich over de steiger, kijkt vanaf een vast punt even het gebouw in  en loopt weer terug naar het midden. “Met deze kleding sla ik vast geen gek figuur rond de feestdagen!”  kraait ze. Ineens draait  ze zich nog eens lachend om, doet een stap naar achteren en valt voor mijn ogen in een soort van zithouding  van de steiger. Er is niets om aan vast te grijpen! Ik hoor geluiden van de onzichtbare obstakels waar ze tijdens haar val tegenaan komt en ben met stomheid geslagen.

 

Dezelfde verbijstering zie ik bij de man die haar zojuist nog verheugd zat aan te kijken. Vanuit hurkzit staat hij op, stapt naar de rand en springt de vrouw zonder blikken of blozen, en met gestrekte benen achterna. Ik sta vastgenageld van schrik en ontzetting, maar kan niet gillen.Ik wacht op een doffe dreun, een plof of een ander geluid en vraag me af hoe lang het nog duurt voordat hij de grond zal raken, maar hoor helemaal niets! Het blijft akelig stil rondom de steiger. Wat nu!

 

In paniek grijp ik me vast wanneer iemand ineens mijn arm pakt. “Kom!” hoor ik naast me. Nog in trance kijk ik naar het gezicht van een man die me beveelt: “De telefoon, internet, televisie – alles gaat uit. Ik slaak een zucht en ben blij dat het afgelopen is.

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Jannie Harmsen | Antwoord 15.01.2015 13.16

Wat leuk dat jij doorhebt dat het hier een droom betreft Map! Sommigen dachten dat het een tv programma was en konden het niet helemaal duiden :)
Dank!

GR Map | Antwoord 15.01.2015 09.59

Wat een spannende droom

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.11 | 11:50

Dat klopt Mies, ooit zag ik op tegen dat kantelmoment, maar ik bemerk dat ik het nu gewoon oppak en inderdaad met liefde en toewijding. Dank voor je reactie. :)

...
03.11 | 20:21

Op een moment kantelt het. Dat is niet altijd gemakkelijk en eenvoudig. Volgens mij neem je die rol met liefde en toewijding op je.

...
03.11 | 19:14

Hartelijk dank voor je lieve woorden Ellie en fijn dat het overkomt zoals ik het heb bedoeld. Met liefde! <3

...
03.11 | 19:11

Nu is het inderdaad andersom, de zorg ligt bij jou. Gevoel is de beste graadmeter, volgens mij doe je het heel goed, Jannie. Liefde spreekt er uit je stukje ❤️

...
Je vindt deze pagina leuk