Koningsdag

Vreemde toestand

Wanneer ik na een lange en vermoeiende dag vanuit mijn werk thuiskom , zie ik achter in de steeg ter hoogte van mijn tuindeur een groepje mensen staan. Ze kijken onthutst en ik ontwaar ook enige paniek. Ik loop er met de fiets aan mijn hand naar toe en vraag me af wat er gaande is. Tot mijn verbazing zie ik dat de tuindeur wijd open staat. Ik was toch echt in de veronderstelling dat ik die vanochtend had afgesloten.


Ik versnel mijn pas en zie herkenning op de gezichten van de groep, het zijn enkele buren, maar ook onbekenden. Ze laten me door en ik kijk verbluft mijn tuin in. Daar zie ik mannen in groene pakken. Soldaten? Wat gebeurt hier! Ik zie een gele tent met iets van slingerende camouflage strepen, en ik zie helmen. Duitsers? Ik gooi mijn fiets van me af en wil er op af lopen, maar zie tegelijkertijd vanuit mijn ooghoek een vreemde vrouw op het gras liggen. Eén soldaat heeft een geweer vast dat met de loop naar beneden gericht is en staat er verslagen bij te kijken. Een paar andere soldaten komen naar mij toegelopen terwijl één van hen zich over de vrouw ontfermt. Ze pakken me bij de arm en wijzen me op een bord met een tekst. En terwijl ik dat probeer te lezen, merk ik dat ze al te nieuwsgierige mensen op afstand houden. 
Op het bordje staat:


HALT! ZUTRITT Verboten!


Het moet niet veel gekker worden en ik slik even, wil wat zeggen, maar mijn keel lijkt wel van schuurpapier.
De schutter komt langzaam in beweging, draait zich iets naar mij toe en stamelt, " ik wist het niet, ze kwam op verboden terrein en ik dreigde te zullen schieten, maar.....ze luisterde niet en toen richtte ik op haar en schoot. "
" Maar hoe kwam zij dan in mijn tuin?" vraag ik met schorre stem.
"Niet geladen dacht ik, wist het echt niet" komt er verwarrend uit, en hij komt op me afgelopen. Tegelijkertijd wordt ik bang, ik wil me omdraaien en weglopen, dit is niet normaal. Weg wezen hier! Ik struikel en val met een plof op de grond waarna ik verbijsterd om me heen kijk.


"Maar oma, je valt tegen mij aan!" Ik kijk verbaasd in de verbouwereerde ogen van mijn kleinzoon die al een poosje naast me zit, waarschijnlijk ben ik even ingedommeld, en ik zie nog juist de groene uniformen uit zijn i-pad wegmarcheren. 

 



 

 

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Sophie Dijkgraaff | Antwoord 19.07.2018 21.08

Wat goed geschreven, spannend tot het eind! S

Jannie Harmsen 19.07.2018 22.46

Wat een mooi compliment Sophie, dank je wel!

M.J. Hendrikse | Antwoord 19.07.2018 18.52

Jannie ik dacht dat je een nare droom had maar nu begrijp ik het
Het was je kleinzoon die een spelletje speelde .
Het lijkt er bij te horen tegenwoordig.

Jannie Harmsen 19.07.2018 22.52

Het is een fantasie verhaal Map, ik kwam hierop nadat we een kleine vliegshow bezochten waar ook allerlei spullen uit WOII te zien waren. Dank voor je reactie!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

28.06 | 10:57

Dank je wel An! En ja, helemaal met je eens wat betreft het zomerseizoen. We blijven voorzichtig. Fijn dat je gereageerd hebt en een hartelijke groet.

...
28.06 | 07:49

met je achterkleinkind
dat kon er niet meer bij op vorige reactie

...
28.06 | 07:49

het voelt toch alsof we een paar maanden verloren zijn, want plots is het zomer zonder dat we er erg in hadden
Voorzichtig blijven is noodzakelijk
gefeliciteerd

...
26.06 | 21:50

Iets opgelegd krijgen is niet fijn, maar ik ben wel blij met duidelijke richtlijnen Wilma, en dat laat wel eens te wensen over vrees ik. Dank voor je reactie!

...
Je vindt deze pagina leuk