Column

Zilver

  

1 November en 11 november zijn officiële vrije dagen in België. De dag na Halloween is het één grote bloemenzee op de begraafplaatsen en is het bijna plezierig om er te kijken naar al die prachtige kleuren die zo mooi afsteken tegen de vaak al oude grijze grafstenen. Je ziet er onder andere erg mooie en grote chrysanten die ook op een vaas in de huiskamer niet misstaan. Toen ik nog in Nederland woonde kocht ik in de herfstperiode wel eens zo’n mooi boeket, waarvan de bloem omwikkeld was met knisperende folie die je er dan thuis voorzichtig af moest halen. Dat stond mooi, maar tegenwoordig vind ik het meer een bloem voor buiten. Voor Alle(r)zielen dus.

 

Op 11 november wordt de wapenstilstand van WOI (1914-1918) herdacht. Het is werkelijk niet te bevatten dat er in die oorlog zoveel slachtoffers gevallen zijn, waaronder ontzettend veel jonge mannen die onder normale omstandigheden nog een heel leven voor de boeg hadden. Voor de omgekomen soldaten, waaronder ook veel geallieerde, zijn er na de oorlog militaire begraafplaatsen aangelegd, die zeer goed onderhouden worden. Bovendien wordt elke dag om 20.00 uur ’s avonds de Last Post geblazen onder de Menenpoort in Ieper. Dit ritueel vindt al plaats sinds 1928, met enige onderbreking tijdens de Duitse bezetting tussen mei 1940 en '44.

 

Wanneer we een bezoek brengen aan één van de erevelden in en rondom Ieper (Flanders Fields), dan word ik steeds weer stil en loop ik langzaam langs de graven en lees ik de namen van de mannen en de leeftijd waarop ze stierven. Op verschillende grafstenen is er zelfs helemaal geen naam vermeldt, want onbekend.

Op één van die bezoeken in Ieper, lag er op de rand van sommige grafstenen een zilverkleurig dennentakje met daarop een klein steentje. Het was de eerste keer dat ik dit zag, want meestal zie je een rode papieren klaproos (poppy) die mensen uit eerbetoon bij de graven plaatsen, of bij een enkele foto van een soldaat. De takjes bevonden zich op het Nieuw- Zeelandse ereveld. Ik heb er destijds een foto van gemaakt en thuis de betekenis hiervan opgezocht. 

 

Het bleek om het blad van de Zilvervaren te gaan, het symbool van Nieuw Zeeland dat daar bijna overal op te zien is, zowel op het sporttenue van rugbyers, bronskleurige muntjes van één cent, armbandjes, koffiemokken als op allerlei souvenirs.

De zilvervaren is geen kleintje, want de boom kan wel tot 20 meter hoog worden. De bovenkant van de weelderige bladeren zijn donkergroen, de onderkant zilverkleurig en hij komt alleen voor in Nieuw-Zeeland.

Tijdens de eerste wereldoorlog was de varen het symbool voor de Nieuw-Zeelandse troepen die deel uitmaakten van de Commonwealthtroepen. 

 

Maar de meestbelovende informatie die ik over deze varen kon vinden is een woord. Dat woord is Koru, afkomstig van de Maori’s. Het nieuwe zich ontrollende blad van de Zilvervaren staat voor nieuw leven, nieuw begin, groei, kracht, vrede en harmonie.

 

Met respect.....R.I.P.

 

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Wilma Phillipson | Antwoord 11.11.2015 19.30

Ik weet nog dat wij vorig jaar in Normandië de diverse begraafplaatsen bezochten. Kippenvel kreeg ik daar en het huilen stond me soms nader dan het lachen.

Jannie Harmsen 11.11.2015 22.26

Ja, dat komt aan hè Wilma, het is zo wreed en eigenlijk niet te bevatten, maar de graven getuigen er stuk voor stuk van op die onmetelijk grote velden.....

Jannie Harmsen | Antwoord 11.11.2015 18.18

Dat boek ken ik (nog) niet Peter, maar inderdaad......domme macht. Dank voor je reactie en een hartelijke groet!

Peter Gortworst | Antwoord 11.11.2015 07.22

Moest denken aan het boek 'van het westelijk front geen nieuws'. Doodgewone jongens / mannen die stierven omwille van iets wat niet meer is dan domme macht.

jannie harmsen | Antwoord 20.12.2013 16.21

Dank voor je reactie Ciska. Jij en ik hebben allebei zonen en ik ben blij dat ze geen enkele verschrikkelijke oorlog meegemaakt hebben.....

Ciska | Antwoord 20.12.2013 15.14

Ieper blijft altijd indrukwekkend. De waanzin van de oorlog, elke oorlog, blijft hier voelbaar. Je denkt aan al die moeders die hun zoon in een oorlog verloren.

Jannie Harmsen | Antwoord 13.11.2013 14.55

Dank je wel Marjolein! :) x

Marjolein | Antwoord 13.11.2013 04.01

Mooi beschreven! :)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk