Column

Danspret

 

Eind jaren tachtig tot eind negentig van de vorige eeuw, wat een eeuwigheid geleden lijkt , was ik dansleidster van enkele volksdansgroepen in de Noordoostpolder. Naast een paar groepen die enkel uit vrouwen bestond had ik ook de leiding over een paar groepen van vijftig plus. Voor deze laatst genoemde doelgroep moest ik gediplomeerd zijn, want wanneer je met ouderen werkt moet je goed weten wat je doet. Je kunt de jeugd van vroeger niet zomaar allerlei dansen in de schoenen schuiven, of voor de voeten gooien, dus had ik na enige tijd mijn MBVO diploma (Meer Bewegen Voor Ouderen) op zak.

 

Ik verdiende hiermee een klein zakcentje en dat was leuk, maar de hoofdzaak was het plezier dat ik eraan beleefde. Mijn andere overigens noodzakelijke verplichtingen in die periode verrichtte ik op ons akkerbouwbedrijf. Daar was genoeg te doen, vooral wanneer er aardappels gerooid of gesorteerd moesten worden. Koffie schenken ging me ook goed af, de loonwerkers waren er blij mee, zeker als ik er zelfgebakken cake bij serveerde.

 

Maar om op de jeugd van vroeger terug te komen, in ons dorp was een klein verenigingsgebouw, met daarin een heel geschikte ruimte en prima vloer om op te dansen.Hier kwamen de senioren volksdansers van ons dorp elke dinsdagavond samen. Om warm te draaien begonnen we het eerste gedeelte van de les met een paar gemakkelijke dansen, gevolgd door andere wat moeilijker en nieuw aan te leren materiaal. Hierbij liet ik het tempo geleidelijk aan steeds iets oplopen. In de kwartier pauze die daarop volgde dronken we gezellig het welverdiende kopje koffie of thee, om het geheel daarna af te sluiten met nog een half uur dansplezier. Het mocht dan een vijftig plus groep heten, de leeftijd begon zo ongeveer vanaf 60 jaar, maar er waren ook personen bij van 70 jaar en ouder. En zo fantastisch, er zaten mannen bij de groep , al waren ze wel in de minderheid. Sommige vrouwen moesten daarom af en toe de rol van man op zich nemen , wat vaak onder protest gebeurde. De man begint als het een parendans betreft de dans met zijn linkervoet en de vrouw met haar rechtervoet, maar ook de dansrichting is anders. Verwarrend, maar meestal ging het goed en niet in het minst door de lol die we met elkaar hadden.

 

De laatste dans van de avond was meestal een verzoeknummer. Eigenlijk hoefde ik niet meer te vragen welke, want er werd steevast “In de herberg!” geroepen. Deze was vooral in trek omdat er dan luid meegezongen kon worden. Met z’n tweeën hand in hand danste men uit elkaar en naar elkaar toe waarbij één been even flink omhoog geheven werd. Daarbij probeerden de mannen (dit hadden ze zelf bedacht) hun voorganger even een licht schopje onder hun gat te verkopen, onder het zingen van “Jooooodelie ha, ha, ha!!” Op een avond glipte daarbij spontaan het kunstgebit van één van de dames uit de mond en schoof het precies tussen de dansers door, naar het midden van de dansvloer.

 

Daar aangekomen lachte het ons smakelijk toe!

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

MARC | Antwoord 09.12.2013 18.13

Mooie omkadering

jannie harmsen 10.12.2013 14.57

Merci Marc! ;)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk