Column

Naar buiten

“ Je kan niet meer zeker?” Dit korte zinnetje krijg ik wel vaker te horen, wanneer we onze voeten weer eens buiten zetten om in beweging te komen. Nu moet ik wel eerlijk toegeven dat het me tegenwoordig tijdens de uitstap meer om het fotograferen  gaat dan om de gezonde wandeling, want na zo’n twee kilometer stappen begint het onder mijn rechtervoet meestal te zeuren en daarbij maakt het niet zoveel uit welke schoenen ik draag. Bovendien zijn mijn been en heupspieren me soms ook niet zo goed gezind. Hoezo conditie?

 

Ik kan me een wandeltocht van enkele jaren geleden herinneren van 16 km! Daarbij waren we ook nog eens een stukje ‘om’ gelopen omdat de wandelroute op papier een bepaald uitkijkpunt onduidelijk aangaf. En het was warm die dag, erg warm. Ik had witte schoenen aangetrokken die lekker liepen dacht ik, maar wat was ik blij dat het einde van de route in zicht kwam!

 

Toch wandel ik wel graag en het liefst wat kortere afstanden. Met zo’n 5 tot 8 km kan ik aardig uit de voeten, maar mijn tempo ligt niet zo hoog. Iemand die van flink doorstappen houdt zal mij dus niet graag (of snel) op sleeptouw nemen. Hoeft ook niet want ik wil vooral veel zien en dat kan ik alleen in mijn eigen tempo. Als we op pad gaan en een keer serieus willen doorlopen , dan moet ik mijn camera eigenlijk thuis laten. Dat heb ik wel eens gedaan, maar daar kreeg ik spijt van! De camera vergeten mee te nemen is nog erger trouwens, of tot de ontdekking komen dat het geheugenkaartje er niet in zit, zoals je vroeger weleens vergat een nieuw filmrolletje te plaatsen. Niet leuk, maar je leert er van.

 

Ik sta regelmatig even stil tijdens zo’n wandeling om een opname te maken, maar heb wel geleerd om dit snel te doen, zodat ik in een rap tempo een klik met de natuur kan maken. Maar mijn wandelmaatje loopt meestal gewoon door en dan moet ik toch even mijn pas versnellen om hem bij te kunnen houden. Soms gaan we een stukje gelijk op, maar het kan ook gebeuren dat hij ineens iets opmerkt en dat ik daar dan weer op attent gemaakt wordt. Tja, dan vraag je erom hè? Een klein detail wordt soms een moment om iets langer bij stil te blijven staan, ook dat komt voor.

 

En als ik daarna weer om me heen kijk zie ik ineens een klein mannetje ergens in de verte, het is dan ook vaak hollen of stilstaan op ons wandelpad. Soms ben ik hem echt even uit het oog verloren en heeft hij in de tussentijd een boom of struik van water voorzien. Overigens, een gesprek voeren tijdens onze wandeling zit er ook niet altijd in. Soms komen er ineens woorden naar me toe gewaaid die ik niet versta. Man praat recht voor zich uit in de hoop of in de veronderstelling dat ik vlak achter hem loop. Ik versta er dan ook regelmatig geen klap van. 

 

Voor de nodige herhalingen van zijn kant na mijn “wat zeg je” moet ik soms even in de versnelling om het gezegde goed op te kunnen vangen. Dan staat hij stil, kijkt me even ernstig aan en zegt…….juist ja;  “ je kan niet meer zeker!!”   

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Anne Vellinga | Antwoord 13.03.2015 20.23

de perfekte combi voor jou en voor ons, mooie ervaringen, mooi verwoord en ook nog eens mooi gefotografeerd; ik geniet er altijd van, alsof ik met je mee loop.

Jannie Harmsen 14.03.2015 02.07

Ik vind het heerlijk om verschillende details uit de natuur en andere objecten te fotograferen en het verhalend weer te geven. Fijn dat je dit ook zo ontvangt!

Wilma Phillipson | Antwoord 13.03.2015 16.25

Wandelen en fotograferen, het lijkt wel met elkaar verbonden te zijn. Niet voor de "vierdaagse lopers', want die gaat het echt alleen om het lopen.

Jannie Harmsen 14.03.2015 02.01

Voor mij is dit bijna niet meer los te koppelen Wilma, ik fotografeer heel graag en vind het delen daarna ook zo fijn om te doen :)

Marjolein | Antwoord 20.02.2014 21.25

haha, leuk! :))

jannie harmsen 20.02.2014 21.32

Ha Marjolein! Bedankt voor je reactie, dat vind ik heel leuk!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk