Column

Gezicht

Je zal maar Pruim heten als verloskundige! Toch heette ze zo, Gerrigje Pruim. Geen idee of deze vroedvrouw zoals zij in de volksmond genoemd werd een zuurpruim was, maar een pittige was het wel, dus zou je haar ook een pruim met pit kunnen noemen.

 

Hoe dan ook, Gerrigje begeleidde mijn moeder tijdens haar zwangerschap en toen het eenmaal zover was ook tijdens de bevalling. Tussen mijn geboorte en nu zijn er inmiddels al aardig wat jaartjes verstreken, maar dat neemt niet weg dat er nog een aantal herinneringen ‘ vers’ in haar geheugen liggen.  

 

Nu ben ik enigst kind gebleven en dat scheelt natuurlijk wel, want bepaalde details kunnen toch wat vervagen op den duur. Zeker als je bevallen bent van een groot aantal kinderen, wat in die tijd ook wel voorkwam. Grote gezinnen waren toen geen uitzondering, eerder regel.

 

Mijn opoe (ja, die van de dagloners) was ook bij deze bijzondere gebeurtenis aanwezig. Natuurlijk kan ik mijzelf daar niets meer van herinneren,maar gelukkig heb ik het meeste in de loop van de tijd uit de mond van mijn moeder kunnen optekenen. Want, mocht ik zoals normaliter het geval is, eerst met mijn hoofd geboren zijn en de tegenwoordigheid van geest hebben gehad, dan had ik kunnen zien dat mijn opoe zich wild schrok, maar nee hoor, ik moest natuurlijk eerst met de billen bloot!

 

Toen mijn moeder na enige tijd goed op dreef was zag mijn opoe iets tevoorschijn komen, keek nog eens goed en riep toen “ Verrek, dat kind heeft geen gezicht!”  Nee, dat kon ze ook niet zien, want de bolle wangen die ze hoopte te zien, dat waren mijn billen. Een stuitbevalling dus! Het gekke is, dat ik later in mijn leven nooit een koprol heb durven maken en me wel eens heb afgevraagd of het iets met mijn ‘beleving of beweging’ in de baarmoeder te maken heeft gehad.

 

Gelukkig ging daarna alles goed en heeft mijn moeder er geen nadelige gevolgen aan  overgehouden. Er moest echter nog een belangrijke taak vervuld worden door de vrouw waarmee ik dit stukje uit mijn prille jeugd begon. Naast de praktijk had ze blijkbaar ook nog een administratieve taak te vervullen voor mijn moeder. Gerrigje Pruim heeft die dag namelijk mijn geboorte aangegeven bij de burgerlijke stand van de betreffende gemeente. Waarom mijn opoe dit niet heeft gedaan is me tot op de dag van vandaag nog steeds een raadsel. Ik kreeg de namen Johanna, Jeannette, Margaretha, terwijl mijn achternaam het eerste jaar van mijn leven van Oosten moet zijn geweest, de meisjesnaam van mijn moeder.

 

Mijn biologische vader was niet in beeld, simpelweg omdat hij dit niet kon, dat staat vast. De man is door een ernstige ziekte al heel jong en kort na mijn geboorte overleden en mijn moeder was door omstandigheden ook niet met hem getrouwd. De reden ken ik niet helaas.

 

Toch, een goed jaar later kwam er voor haar weer een man en daarmee voor mij een vader in ons leven. Joop Harmsen heeft me met veel liefde ‘aangenomen’ en grootgebracht. Ik zat op schoot bij mijn moeder, mijn ogen zagen, ik stak mijn armen uit……..en nog steeds en voor altijd denk ik met liefde aan hem terug. Maar ook met veel plezier, omdat je zo met hem kon lachen.

 

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Ciska | Antwoord 15.04.2014 18.52

Oei, een stuitbevalling, je arme moeder. Mooie foto van jullie tweetjes.
Een lekker bolle baby en een trotse jonge mama. Waar blijft de tijd...

Jannie Harmsen 15.04.2014 19.03

Ja, inderdaad Ciska, waar blijft de tijd en de foto is me daarom ook heel dierbaar. Leuk je reactie, bedankt en een hartelijke groet! :)

Jannie Harmsen | Antwoord 15.04.2014 17.37

Dank je wel Map, ik vind het heel fijn dat jij hem nog hebt gekend. Lieve groet!

map | Antwoord 15.04.2014 15.26

Jannie voor mij heel herkenbaar je vader was inderdaad een leuke lieve man

michelle | Antwoord 15.04.2014 09.36

Heel mooi, Jannie.

Jannie Harmsen 15.04.2014 12.24

Bedankt voor je compliment Michelle.

Jannie Harmsen | Antwoord 15.04.2014 01.58

Het was een geweldige vader Dani. Niemand moest aan mij, en niemand moest aan hem komen. Hij is spijtig genoeg al in 1987 overleden op de leeftijd van 62 jaar.

Dani van Doorn | Antwoord 15.04.2014 01.47

Mooi hoor, dat het zo klikte met je 2e vader. Je hoort zo vaak anders. Een geschenk

jannie harmsen | Antwoord 15.04.2014 01.40

En wat een leuk compliment Ellie, dank je wel!

Ellie Schmitz | Antwoord 15.04.2014 01.20

Wat leuk geschreven Jannie! Met plezier gelezen!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk