Column

Uitstapje

Zo’n drie jaar geleden gingen we met familie naar Brussel voor een bezoek aan het Atomium. Altijd weer een prachtig  gezicht die grote zilveren bollen. Het was begin mei en prachtig weer, al stond er wel een beetje wind die dag.

 

Na een tijdje rondlopen en veel fotograferende toeristen gezien te hebben, zagen we een bushalte waar we tegen betaling in een dubbeldekker konden stappen om de vele bezienswaardigheden van Brussel te ontdekken.We hebben ons wel even afgevraagd of het echt zo’n goed idee zou zijn, want de rit was niet goedkoop. Maar ach, we dachten al vrij snel, hupsakee, gewoon doen!  Bovendien was dit voor mijn moeder vanwege haar leeftijd ook wel zo prettig.

 

Dus stapten we in. Tot mijn verbazing zag de bus er van binnen niet uit. Ik hoopte dat we niet met stoel en al door de bodem zouden zakken als de bus zich eenmaal in beweging zou zetten. We kregen tegelijkertijd een paar ‘oortjes’ in onze handen geduwd, voor enig uitleg onderweg. Die dingen irriteerden me al vrij snel en na enig geharrewar met dit spul heb ik ze weer in het kleine plastic zakje terug gestopt. Ik besloot om m’n ogen goed de kost te geven en zelf m’n uitleg of verhaal er bij te fantaseren.

 

Nou, een verhaal is het zeker geworden, een levensechte zelfs! Ergens halverwege de rit door de stad stopte de bus om enkele mensen in-of uit te laten stappen. Daarbij kwamen mensen van boven naar beneden en konden wij mooi verkassen naar het bovendek. We reden weer verder.

 

Na nog een stop kwam iemand iets mededelen in het gangpad. Er zou iets van een wisseling plaatsvinden, maar helemaal duidelijk was het niet.  Er stapten ineens heel veel mensen uit, dat was wel een beetje vreemd. Maar wij hadden  begrepen dat deze bus verder zou gaan, dus bleven we gewoon zitten.  Voelt iemand al nattigheid?

 

Opeens zette de bus zich weer in beweging, van rustig rijden was ineens geen sprake meer. De bus sjeesde  door de stad en we keken elkaar verbouwereerd aan zover dat kon, want de wind zwiepte behoorlijk  in ons gezicht vanwege die plotselinge versnelling. Omdat het zo’n vreemde situatie was, werkte dit natuurlijk wel op onze lachspieren en maakte ik zo goed en kwaad als het kon een paar foto’s van de familie met hun verwaaide gelaatstrekken. Het was een bijzondere situatie.

 

Toen we een bocht ingingen om de snelweg op te draaien, stopte de bus ineens. Niet lang daarna kwam de chauffeur naar boven om een kijkje te nemen en die viel bijna gelijk weer van het trapje af. “Wat verd…krijgen we nou!?” riep hij en toen wisten we zeker dat er iets niet klopte.  Gelukkig kregen we de kans om de situatie uit te leggen en bedacht de goede man een oplossing, want we moesten natuurlijk wel weer terug naar het Atomium. De chauffeur is vervolgens naar de plek gereden waar hij van bus zou verwisselen omdat hij in Amsterdam een groep op moest halen. Wij mochten overstappen in deze wel heel luxe bus met pluche stoelen.  Eenmaal op de terugweg naar de zilveren bollen kregen we via de intercom nog wat leuke informatie toegespeeld en heeft hij ons weer netjes afgeleverd.

 

Toch nog waar voor ons geld dus, plus een (stiekem wel heel leuke) ervaring rijker!

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

map | Antwoord 13.05.2014 22.49

W at een spannend verhaal jullie zullen voortaan wel beter opletten.

jannie harmsen 13.05.2014 23.37

Een onvergetelijke rit voor ons Map! Wel gelachen hoor :)

Ciska | Antwoord 11.05.2014 23.19

Heerlijk verhaal! Zoiets zou mij ook zo kunnen overkomen. Gelukkig kwam het toch nog goed...

jannie harmsen 13.05.2014 23.40

Hoi Ciska, zoiets maak je maar één keer mee en blijft een speciale herinnering! :)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk