Column

Keuzes

Heb ik goede of slechte keuzes gemaakt in mijn leven, of zit het er zo’n beetje tussenin. Wie zal het zeggen?

 

Heb ik er zelf vrede mee of niet. Van tijd tot tijd word ik weleens door twijfel en/of schuldgevoel overvallen, maar tegelijkertijd weet ik ook dat dit totaal geen zin heeft. Het is gepasseerd en onomkeerbaar. Wat rest is de tijd waar ik mijn verdere leven mee moet of mag invullen, en hierbij zal ik ongetwijfeld weer voor nieuwe keuzes komen te staan. Daarin ben ik vast niet alleen.

 

In mijn hoofd gaat altijd wel iets om, ik ben een denker, soms een dromer. Gelukkig kan ik gebeurtenissen wel aardig  relativeren en bezit ik de nodige humor. Daarbij of daarnaast ervaar ik een vrij grote loyaliteit bij mezelf die me helaas meerdere keren in het leven ‘genekt’ heeft. Toch kan ik die karaktertrek niet zo gemakkelijk van mij afschudden, ik zou mezelf niet meer zijn.

 

In de huidige fase van mijn leven zijn er momenten dat ik mij heel prettig voel. Niks mis mee zou je zeggen, maar toch. Misschien omdat ik een vrouw ben dat er ineens weer twijfel ontstaat en er een zeker schuldgevoel optreedt? Ik word steeds weer geraakt door zaken die een link hebben met het verleden, maar ik kan daar niets aan veranderen, alleen maar ondergaan en me afvragen waarom het me raakt.

 

Loslaten en alles over me heen laten komen, of is dat struisvogelpolitiek? Geen idee, maar ik wil er vanaf omdat het pijn doet. Ik wil dit niet meer voelen, maar ik wil ook geen schild, geen harnas om me heen. Dat past niet bij mij.

 

Ik kan me een gebeurtenis herinneren uit mijn schooljeugd die nu ineens naar boven komt. Met onze klas gingen we een jongen bezoeken die een lange tijd niet op school was geweest vanwege ziekte. Gezellig, de hele groep aan een lange tafel en blijde gezichten. Er werd gebak gepresenteerd, lekker! Tenminste als je niet overgeslagen wordt. Mijn gebakje schitterde door afwezigheid en ik kan me niet meer zo goed herinneren of ik die later alsnog gekregen heb. Heb ik mijn vinger opgestoken toen ik besefte dat ik nog niets gekregen had? Ik weet het niet meer precies, maar het ‘tekent’ wel wie en hoe ik ben. In ieder geval geen haantje de voorste, of een kippetje in mijn geval.

 

Ik ben altijd vrij goed geweest in het aanpassen aan anderen, ten dele omdat ik niet zo goed wist wat ik zelf wilde. Ik heb wel heel vaak op mijn gevoel vertrouwd en ook dat is me niet altijd in dank afgenomen, want een mens moet ook rationeel zijn niet waar? Vanaf mijn dertiende levensjaar ben ik spontaan gaan schrijven. Dit resulteerde tot een klein romannetje van 78 bladzijden en vele gedichten, wat eigenlijk kleine verhaaltjes waren die uit het leven gegrepen leken te zijn. Ik ben hiermee gestopt op een zeker moment en heb veel weggedaan, ook dat is niet meer terug te draaien. Inmiddels (beter laat dan nooit) weet ik zeker dat ik wil schrijven en daarnaast ook graag en veel wil fotograferen.

 

En reken maar dat het een bewuste keuze is waar ik met hart en ziel van geniet!

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Jannie Harmsen | Antwoord 23.06.2014 14.21

Dank je wel Ellie. Ik ervaar hetzelfde bij jou, wanneer ik je 'lees' :)

Ellie Schmitz | Antwoord 22.06.2014 04.23

Een mooie kijk naar binnen...en naar buiten! Zo leer ik je beter kennen, Jannie, heel mooi!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk