Column

Een zondag

Allerheiligen, de winkels dicht en het restaurant naast de grote supermarkt open. Tegen kwart voor vijf komen de eerste hongerige gasten binnengedruppeld.

 

Tegenover de klapdeur bij de ingang zit een vrouw alleen aan een dubbele tafel, met voor zich enkele vellen papier. Ze steunt sierlijk op haar elleboog, waardoor haar hand met daarin de balpen duidelijk in het oog springt. Een goed glas rode wijn staat binnen haar handbereik en er staat een dessert in de wacht dat er aantrekkelijk uitziet vanwege het trosje rode bessen dat erop gedrapeerd ligt. Het geheel doet sfeervol aan.

 

Ze doet net alsof ze niets ziet wanneer er twee personen, een man en een vrouw van middelbare leeftijd schuin tegenover haar aan een tafeltje komen zitten, niet ver van de klapdeur waardoor ze zojuist binnengekomen zijn. Ze houden allebei een mes en een vork in de hand  nadat ze het dienblad dat ze bij binnenkomst van de stapel pakten weer op dezelfde stapel hebben teruggeplaatst.

 

Ze hoort de vrouw tegen de man zeggen dat ze best eerst een soepje hadden kunnen eten voordat het personeel in de keuken rond vijf uur gereed zou zijn om de schalen met hoofdgerechten in de reservoirs met het hete water te plaatsen. De man heeft daar duidelijk geen oren naar en wacht liever tien minuten tot een kwartier voordat ze weer opnieuw kunnen aanschuiven in de gelukkig nog niet zo lange rij. “Nou ja, we zouden toch ook alvast een wijntje kunnen drinken, of zo” hoort ze de vrouw zeggen.

 

“Je kunt toch straks een wijntje bij het eten nemen” zegt de man, “heb je daar zo’n zin in dat je niet even kunt wachten”  De vrouw zwijgt en krijgt een moedeloze trek rond haar mond en denkt duidelijk maar berustend het hare.

 

De vrouw aan de tafel die dit aanhoort denkt er ook het hare van en begrijpt dat het daar niet om gaat. Niet de trek in het wijntje op zich, maar gewoon als sfeermaker om een misschien geslaagde dag mee af te sluiten. Het is niet erg om even te moeten wachten, een drankje is snel gehaald en afgerekend en er zijn leuke zitjes genoeg om even relaxt met elkaar te kunnen kletsen. Nu gaat het alleen maar om het eten op zich, niks gezelligheid, gewoon even snel een voedzame maaltijd, frisdrank erbij, klaar, afruimen, in de auto en naar huis…..

 

Wanneer ze vertrekken kijkt de vrouw ze na, ze zien het niet. De gezelligheid blijft achter in het restaurant bij anderen die er wel de tijd voor nemen. Ballonnen staan in vrolijke kleuren tegen een wand  gereed om door kinderen meegepakt te worden als ze er één willen. Er is een muziekje op de achtergrond, vallend servies, geroezemoes en kinderstemmen. Kortom, leven in de brouwerij.

 

Buiten is het al donker, ze volgt met haar blik de achterlichten van de auto tot ze de bocht omgaan, dan zijn ze uit haar gezichtsveld verdwenen. Ze lepelt het dessert op, maakt nog enkele notities en begint dan aan het schrijven van haar column. Het onderwerp heeft ze zojuist zien vertrekken.

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mies | Antwoord 05.11.2014 21.25

Heerlijke invalshoek. Fraai geschreven hoor.

Jannie Harmsen 05.11.2014 23.57

Bedankt voor je compliment Mies, fijn te lezen :)

michelle | Antwoord 05.11.2014 18.18

Mooi beschreven, Jannie!

Jannie Harmsen 05.11.2014 23.58

Hartelijk dank Michelle, blij met je reactie :)

Ellie Schmitz | Antwoord 05.11.2014 17.37

Wat leuk geschreven, Jannie! Een verrassend einde ook, goed hoor

Jannie Harmsen 05.11.2014 23.59

Blij met je reactie en compliment Ellie, dank je wel!

map | Antwoord 05.11.2014 16.16

mooi verhaal Jannie je ziet het voor je

Jannie Harmsen 06.11.2014 00.00

Ik heb het met plezier geschreven Map, dank je wel voor je reactie :)

Margo | Antwoord 05.11.2014 14.51

Erg leuk geschreven!

Jannie Harmsen 06.11.2014 00.01

Fijn je reactie hier te lezen Margo, dank je wel! :)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk