Column

Opoe

Mijn opoe was niet zo van het oppassen. Volgens mijn moeder was haar stelling; “je hebt ze zelf op de wereld gezet, dus je zorgt er ook maar zelf voor”.

Ik heb het echter nooit als een groot gemis ervaren.

 

Mijn eerste levensjaar heb ik echter wel onder haar dak doorgebracht, omdat de man met wie mijn moeder graag verder had gewild, stierf toen ik juist één maand oud was. Toen ik één jaar was kwam mijn stiefvader in beeld, hij kwam uit Zutphen en omdat mijn moeder na een maand of drie wonen in deze nieuwe woonplaats niet kon wennen, kortom bijna ziek werd van heimwee, verhuisden we weer terug naar ons dorp op de Veluwe. Mijn vader was de beroerdste niet.

 

Onze woning was klein, we woonden in het bovenste deel van een duplexwoning, niet ver bij mijn opoe uit de buurt. Mijn moeder ging haar moeder net zoals vroeger toen ze zelf nog een jong meisje was helpen bij het huishouden. Gewoontegetrouw.

Daarnaast had ze nog een paar soortgelijke werkadresjes om wat centjes bij te verdienen. Mijn vader was fabrieksarbeider.

 

Ik bleef enigst kind en kon mezelf goed vermaken, ik fantaseerde van alles in mijn spel en speelde net zo gemakkelijk binnen als buiten. Na schooltijd ging ik naar de plek waar mijn moeder zich op dat moment bevond en het kwam steeds vaker voor dat ik haar trof bij mijn opoe. Zij ging haar eigen gang, maar vond het niet erg om mij rond haar heen te hebben. Zo hield mijn opoe een eigen moestuin bij en was ze altijd in de weer met haar beesten. Mijn opa zat meestal binnen, hij was op zeker moment afgekeurd en die twee leken hun eigen bestaan te hebben. In mijn beleving was hij er wel, maar altijd vrij stil en op de achtergrond.  

 

Eigenlijk was mijn opoe een vrouw met ballen. Beslist geen dame. Zij kwam dan ook uit het eekschillers milieu en was het harde rauwe buitenleven gewend.  Ze kon een goede pot koken, en slachtte haar eigen kippen. Daar stond ik soms met mijn neus bovenop. Ik mocht de strengetjes eierdooiers van de geslachte kip opeten die ze met plezier voor me bakte.

Ze had eigenhandig een ruim hok getimmerd voor haar kippen en haar twee geiten.  Kuikentjes werden in een grote ronde bak en onder een  speciale lamp warm gehouden in een leegstaande slaapkamer. Daarnaast had ze ook nog een paar grote konijnen (Vlaamse reuzen) waar ze prijzen mee won en vogeltjes in een volière, ook eigenhandig getimmerd.

 

Op haar brommer ging ze gewapend met pet en een hengel over de schouder op weg naar haar vaste vis-stek ergens aan de rand van het IJsselmeer. Soms mocht ik  mee en stak ik achterop gezeten mijn voeten in de zijtassen van haar brommer. Brood en drinken mee, een worm aan de haak van onze hengels, en wachten wie het eerste beet had.

 

De visvangst werd thuis eigenhandig verwerkt, en laat ik daar nu nog een foto van hebben!  Eén van mijn allereerste foto’s, de basis voor mijn latere passie voor de fotografie.

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Wilma Phillipson | Antwoord 04.03.2015 09.16

Wat een mooi verhaal om te lezen. En, wat was het leven voor kinderen in die tijd eigenlijk een stuk overzichtelijker dan nu.

Jannie Harmsen 04.03.2015 11.40

Dat was het zeker Wilma en ik ben dankbaar dat ik in die tijd ben opgegroeid. Er waren veel minder prikkels dan in onze huidige tijd. Dank voor je reactie :)

Jannie Harmsen | Antwoord 03.03.2015 21.37

Best wel leuk om van jou te horen dat ik op haar lijk Map! En al is het wel lang geleden, ik zie haar nog heel scherp voor me zoals ze was. Dank je wel!

Map | Antwoord 03.03.2015 21.07

Prachtig verhaal Jannie over die goed oude tijd naar mate dat we ouder worden gaan we steeds meer terug kijken.
Je lijkt op haar.

Ellie Schmitz | Antwoord 03.03.2015 19.01

Een sterke opoe...jij hebt haar genen denk ik. Volgens mij ben jij ook een sterke vrouw Jannie! Mooi verhaal uit jouw leven!

Jannie Harmsen 03.03.2015 20.56

Ja, ik denk wel dat ik een paar sterke eigenschappen van haar karakter heb geërfd Ellie en sowieso mijn liefde voor de pure natuur. Dank je wel!

Margo | Antwoord 03.03.2015 17.56

Zij ziet er als een hele stoere krachtige dame uit!

Jannie Harmsen 03.03.2015 20.58

Ze stond haar 'mannetje' Margo! :)

Jaap | Antwoord 03.03.2015 17.47

Wat een heerlijke opoe met mooie herinneringen!

Jannie Harmsen 03.03.2015 21.04

Echt een mens van de natuur Jaap! Ze maaide zelf met een Sijs het gras voor haar dieren, deed het in een jute zak en tufte weer naar huis met de bromfiets :)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk