Column

Vreemd?

In de Belgische wachtkamer van de osteopaat, waar ik op advies van mijn huisarts was neergestreken, kwam ik in gesprek met een vrouw die me bij binnenkomst opviel vanwege haar zwarte haren en haar lichtbruine huidskleur. Ze ging tegenover mij zitten en vroeg me wanneer ik mijn afspraak had. Ik was er vanwege de 1e keer te vroeg en het bleek dat zij nog voor mij aan de beurt zou zijn. Helemaal niet vervelend, want er ontstond een leuk gesprekje waarin ze mij vertelde dat ze al 15 jaar in België woont en uit het Zuiden van Frankrijk komt.

 

Een Française dus, leuk! Ik hoorde een klein beetje accent, maar ze sprak goed Nederlands. Op haar beurt had ze via mijn uitspraak al snel door dat ik een Nederlandse ben. Ze vertelde me over haar hernia en het feit dat ze enige tijd geleden bijna uitbehandeld was bij een andere arts. Alleen een operatie zou nog mogelijk zijn. Nu is dit nogal risicovol en via anderen hoorde ze over de goede resultaten van deze arts waarbij we nu samen in de wacht zaten. Ze vertelde alvast iets over hem. Hij zou soms een beetje vreemd overkomen en snel spreken. Zijn leeftijd zou volgens haar rond de 65 zijn. Maar bovenal was ze zeer te spreken over zijn behandelwijze, ze kwam hier nu regelmatig en van een operatie was helemaal geen sprake meer.

 

Ze mocht al snel naar binnen en na afloop kwam ze me melden dat de dokter mij zelf zou komen halen. Een misschien tot ziens volgde….

 

En daar was de dokter, een kleine grijzende vriendelijk ogende man in een witte jas die losjes om hem heen hing. Ik volgde hem naar een lange behandelkamer waar hij achterin aan een bureau plaatsnam en ik, na zijn wijzend “zet u” er tegenover ging zitten. Mijn mondelinge persoonsgegevens werden opgeschreven, en op het blad maakte de arts een kantlijn waarvoor hij een potlood gebruikte die dienst deed als liniaal. Vanwege mijn boekbindopleiding vond ik dit zeer interessant. Hij vertelde me liever zonder computerscherm te werken om zo een beter contact met de patiënt te krijgen, een mooie gedachte wel.

 

En toen kwam mijn ‘mankement’ ter sprake. Ik mocht voor hem op een krukje plaatsnemen en rook nog geen onraad. Ik was daar vanwege mijn nekklachten en hij bewoog mijn hoofd naar voren en weer terug, naar links en naar rechts, niet geheel zonder pijn, maar wel behoedzaam en zeker. Ik moest me ontspannen en toen ineens knak! En “au”! Een reactie natuurlijk. Daarna zijn armen onder mijn oksels, ontspannen, waarom lukte me dit niet echt? Toen een fikse stoot omhoog, tjonge! Daarna kreeg ik nog twee injecties in mijn nek en een afspraak voor een week later, want zei hij: “het is een serieuze zaak en we gaan niets forceren”.

 

Hierna volgde er nog een advies voor ‘huiswerk’ en kwam er mede vanwege het wisselvallige weer een gesprek over fotografie op gang. De Française had gelijk, de arts praat graag en snel, maar zeg eens eerlijk…

 

Dat is toch niet vreemd als je Dr. Detaellenaere heet !?

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Jannie Harmsen | Antwoord 08.05.2015 20.06

Dank je wel Map. Fijne dagen in Zeeland!

map | Antwoord 08.05.2015 12.19

leuk verhaal hopen voor je dat het helpt de namen is ook een beetje zeeuws
Vanuit Zeeland Groetjs van ons

Ellie Schmitz | Antwoord 08.05.2015 01.34

Kan me goed voorstellen dat je meteen wilde schrijven...het was 'inspiratie' die je moest pakken!

Jannie Harmsen 08.05.2015 02.05

Ik ben blij dat ik gelijk ben gaan schrijven Ellie, en het doet me goed zulke fijne reacties hierop te ontvangen, zoals ook die van jou! :)

Ciska Smakman | Antwoord 07.05.2015 22.50

Oei, en ging het daarna beter met je nek? Durf je nog eens?

Jannie Harmsen 08.05.2015 01.15

Nou Ciska, ik moet bekennen dat ik het wel spannend vind, maar de volgende afspraak staat al gepland. Uiteindelijk hoop ik dat het betert natuurlijk, dank je!

Wilma Phillipson | Antwoord 07.05.2015 21.17

Leuk om te lezen. Niet fijn dat je zo onverwacht 'gekraakt' werd, maar het levert wel meteen een mooi verhaal op.

Jannie Harmsen 08.05.2015 01.19

Het 'kraken' zal vermoedelijk nog wel een keer gebeuren Wilma, maar ja, ik ga er vanuit dat hij weet wat hij doet. Dank je wel voor je reactie :)

Ellie Schmitz | Antwoord 07.05.2015 18.45

Niet fijn dat je last van je nek hebt, maar je hebt er een leuke blog over geschreven! Heerlijk om te lezen, Jannie! En de dokter doet zijn naam dus eer aan XXX

Jannie Harmsen 08.05.2015 01.22

Ja, grappig en toepasselijk die naam hè Ellie! :) Ik ben thuis gelijk gaan schrijven, kon het niet laten liggen.....Dank je wel! XXX

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk