Column

Boek

Mijn gedachten over ‘Elke dag een druppel gif’ van auteur Wilma Geldof.

 

Dit boek ligt nog steeds op de rand voor mijn boekenkast. Om te lezen? Nee, dat heb ik al lang gedaan. Ik kan het echter nog niet wegzetten tussen de andere boeken omdat het zo’n indruk op me heeft gemaakt. Ik bekijk steeds weer de omslag, een foto met daarop een jongen die Maarten zou kunnen zijn, de hoofdpersoon van dit boek tussen de nazi’s. In vol vertrouwen en met opgeheven hoofd staat hij daar.

 

Wist hij veel! Wat weet je nu helemaal van de wereld als je opgroeit als jongen van nog geen tien jaar en je vader over niets anders meer lijkt te kunnen spreken dan over de Nieuwe Tijd , en die zich als één van de eersten in Nederland heeft aangesloten bij de NSB. Een jongen die tegen zijn vader en zijn oudere broer opkijkt en hoopt dat zijn vader hem ook geweldig vindt. Dat is toch normaal op die leeftijd?

 

De kinderen uit zijn klas zouden ook in die Nieuwe Tijd moeten geloven, maar gek genoeg vindt Maarten bij de jongens en meisjes op de lagere school en de op handen zijnde oorlog geen begrip, sterker nog, ze mijden en pesten hem. Er wordt zelfs een beroep gedaan op zijn geweten, aan wiens kant nu eigenlijk te staan! De pesterijen lopen dan ook al snel uit de hand en worden op de middelbare school voortgezet. Toch blijft  Maarten in zijn vader en in de Führer geloven. Wanneer de oorlog begint  vertrekt zijn broer als vrijwilliger om te gaan vechten aan het Oostfront. Dit geeft hem nog meer reden om zijn best te blijven doen. Zijn moeder is lief voor hem, maar staat sterk achter de idealen van haar man.

 

Na een uitvoerige test wordt Maarten toegelaten tot de Reichsschule. Zijn vader is trots op hem, hij is daar onder gelijkgezinden en in zijn element. Hij heeft geen weet van de oorlog want op de Hitlerschool lijden ze geen honger en er wordt ze steeds een ideaalbeeld van hun nieuwe leider voor ogen gehouden. Wanneer de jonge knapen aan het eind van de oorlog toch nog worden ingedeeld in het Duitse leger om te redden wat er nog te redden valt, wordt hij met de anderen gevangen genomen.

 

In gevangenschap ondergaat hij ook de ontbering en de vernedering van de oorlog en hoort hij voor het eerst wat er met de Joodse mensen is gebeurd. Met pijn in zijn hart denkt hij aan zijn Joodse vriendinnetje van de lagere school. Na zijn vrijlating en weer terug in Nederland wordt hij op negentienjarige leeftijd verliefd. Maarten wordt dan heel sterk geconfronteerd met zijn NSB verleden, het doet hem pijn en ook schaamte overvalt hem.

 

Tijdens het lezen was ik steeds begaan met het lot van Maarten, want voor kinderen uit een NSB gezin werd het na de oorlog erg moeilijk om de draad van het normale leven weer op te pakken. Ze werden door veel mensen met de nek aangekeken, terwijl het de ouders waren die hun kinderen met de neus de verkeerde kant op hebben geduwd.

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Ellie Schmitz | Antwoord 02.06.2015 14.48

De naam Schmitz heeft mijn pa, als onwettig kind, gekregen van zijn Nederlandse stiefvader. Zijn echte vader had een oer-Hollandse naam. Zo zie je maar....

Jannie Harmsen 02.06.2015 17.04

Mensen kunnen erg hard zijn in hun oordeel Ellie, maar weten niet altijd van de hoed en de rand. Inderdaad, zo zie je maar! Dank voor je toevoeging in deze! xxx

Ellie Schmitz | Antwoord 02.06.2015 14.45

Er zijn boeken die een diepe indruk maken,ik herken het, Jannie. De nasleep van de oorlog is nog steeds voelbaar. Zelf werd ik aangesproken op mijn Duitse naam.

Ciska | Antwoord 01.06.2015 10.44

De oorlog ligt alweer 70 jaar achter ons, maar dendert vaak nog door in kinderen en kleinkinderen. Sommige boeken hierover laten je niet meer los. Mooi verhaal!

Jannie Harmsen 01.06.2015 15.03

Een heel fijne reactie van jou Ciska, dank je wel en een hartelijk groet!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk