Column

Troost

Heerlijk weer, het zonnetje schijnt, dus even de tuin in om te oogsten!  Met oogsten bedoel ik eigenlijk opnames maken van wat er zoal groeit en bloeit, want een dag later kan het door weer en wind en diverse insecten weer een heel ander beeld laten zien. Ondertussen snoep ik  een enkele rijpe framboos.

 

Daar komt bij, het troost me, want ik was nogal van slag op deze mooie dag. Toen ik die ochtend naar huis reed na mijn bezoek aan de osteopaat, hoopte ik dat niemand mij met een betraand gezicht achter het stuur zag zitten, want de tranen rolden bijna onophoudelijk over mijn wangen.

 

Het gebeurde tijdens de behandeling en al voor de tweede keer van de vijf behandelingen die ik inmiddels heb ondergaan bij de osteopaat. Ik zag er tegenop om te gaan, maar ging toch. Gewoon zo goed mogelijk ontspannen, dacht ik. Toch had dokter Detaellenaere het in de gaten, de arts aan wie ik overigens al eerder een column heb gewijd.

 

Bij binnenkomst vroeg hij hoe het ging en ik vertelde hem dat het nog niet geweldig was allemaal. De nekspieren nog pijnlijk, maar wel een lichte verbetering in het draaien naar links of rechts. Ook de rug liet het een beetje te veel afweten naar mijn zin.

 

Dat moest natuurlijk gecontroleerd worden en hij constateerde inderdaad een verbetering wanneer hij mijn hoofd naar rechts manoeuvreerde, maar naar links, dat was niet fijn! Van tevoren had hij al aangegeven dat het misschien beter was om naar een ‘zachtere’ behandeling over te gaan, maar deze keer moest ik nog de ‘hardere’’ aanpak incasseren.

 

Allemachtig! Het hele gebeuren duurt maar enkele minuten, maar het voelt zo bedreigend en naar! Het hoofd wordt tussen twee handen van de arts die achter je staat in de juiste positie geduwd met een snelle knak. Eerst naar de ene kant en later naar de andere kant. Ook op de behandeltafel, liggende op de rug, wordt er een dergelijke behandeling uitgevoerd. Zo pikt de rug tegelijkertijd een ‘graantje’ mee…

 

Bij de overstap van het krukje naar ligpositie voelde ik ze al, de tranen. De dokter had  alle begrip, dat wel. Hij zei dat ik deze behandelwijze niet verdraag en dat heeft hij heel goed gezien. Er is de laatste jaren zoveel in mijn hoofd omgegaan, heb zoveel te verwerken gehad dat ik dit er letterlijk en figuurlijk niet meer bij kan hebben. Hij noemde ook nog mijn operatie van vier jaar geleden, dat dit niet te onderschatten is en dat ik in het verleden ergens een serieuze whiplash heb opgelopen. Dit hielp me niet om de tranen terug te dringen.

 

Hij schreef een verwijsbrief voor me uit, gaf me nog een dubbele injectie en adviseerde me de ‘zachte’ aanpak bij de kinesist in dezelfde praktijk, andere man, dus ook een andere naam. Koen, staat er op het kaartje.

 

Nu hoop ik dat Koen het met mij de komende periode iets rustiger aan gaat doen! Gelukkig was er bij thuiskomst een bakje troost. Niet verkeerd, wel koffie!

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Ciska | Antwoord 24.06.2015 22.53

Wat rot, Jannie. Hopelijk is de zachte behandeling beter te verdragen.
Sterkte!

Jannie Harmsen 25.06.2015 00.23

Dat hoop ik ook Ciska en dat het verder verbetert, want het 'gekraak' heeft ook in positieve zin wel wat bijgedragen, maar ik verdraag dit echt niet meer.

Map | Antwoord 24.06.2015 22.47

Bah Jannie alleen al van het lezen voel ik het kraken brrr
Ik hoop dat de volgende behandelijg wat fijner is ,sterkte en beteschap.

Jannie Harmsen 25.06.2015 00.15

Dat hoop ik ook Map, de injecties vond ik niet erg, maar de rest wel. Gelukkig nu verder met fysiotherapie, noemen ze hier in België een kinesist :) Groetjes!

wilma phillipson | Antwoord 24.06.2015 20.43

Niet fijn allemaal. Sterkte!!

Jannie Harmsen 25.06.2015 00.12

Dank je wel Wilma, geen pretje nee.... Hartelijke groet!

Jaap | Antwoord 24.06.2015 19.42

Heftig hoor en sterkte. Jeetje mina!

Jannie Harmsen 25.06.2015 00.11

Dat was het zeker Jaap, heftig.... Dank voor je reactie!

Ellie Schmitz | Antwoord 24.06.2015 19.29

Jannie, ook ik leef met jou mee! Hopelijk snel verbetering. Dat er tranen na de behandeling zijn, die zijn nodig om te helen. Heel herkenbaar ook. Liefs xxx

Jannie Harmsen 25.06.2015 00.08

Dank je wel voor je lieve reactie Ellie, vanaf nu voorlopig 2x per week naar de kinesist voor verdere behandeling en hopelijk zonder tranen. Lieve groet! xxx

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk