Column

Van bovenaf gezien

Zo een onbestemd gevoel, met de gedachte geen kant op te kunnen vandaag. Uit bed gestapt in de veronderstelling toch nog goed geslapen te hebben, ondanks de gebroken nacht met krampen in de maagstreek. De dagen daarvoor al enkele keren het zuur geproefd zonder te begrijpen waarom. Ze zit op de rand van het bed, staart naar haar voeten en beseft dat ze zichzelf ziet vanuit een helicopterview.

 

Ze komt in beweging, gaat naar beneden en neemt haar medicatie. Zou het daaraan liggen, die rommel ook! Maar ja, niet innemen is ook geen optie. De regie over je eigen lichaam nemen is niet zo eenvoudig. Een van de twee, zoveel zijn het er eigenlijk niet, slaat ze een keer over.

 

Ze is alleen thuis, ziet de afgewassen vaat in het droogrek staan en staart er naar. Kan nog wel even wachten, concludeert ze. Ontbijten, maar wat! Waar kan ze haar maag een beetje mee ontzien. Eerst nog maar een flink glas water, want ze heeft laatst gelezen dat dit goed is voor de spijsvertering en de bloeddruk. Echt veel trek heeft ze nog niet en eigenlijk is het al bijna lunchtijd, dus kan ze net zo goed nog even wachten en er een lichte brunch van maken.

 

Ze perst een paar sinaasappels en het smaakt, daarna vervalt ze weer in gedraal. Ze loopt de kamer in en kijkt naar buiten. Het is zaterdag en ze is alleen, haar vent staat al een aantal dagen op de beurs en ook dit weekend. Geeft niks, want in principe kan ze goed alleen zijn, vindt dit doorgaans heerlijk. Maar vandaag voelt het anders en ze weet niet waarom.

 

De view vervaagt en langzaamaan begint de dag toch een beetje vorm te krijgen. Ze was voornemens alleen op pad te gaan, maar het weer lokt haar niet naar buiten. Na enige communicatie op het wereldwijde web via haar laptop, stapt ze toch de tuin even in. Ze huivert ondanks de warme sjaal die ze omgeslagen heeft, maakt enkele foto’s en ziet dan dat de frambozen alweer flink gekleurd zijn. Ze gaat ze plukken.

  

Haar oogst kan die dag gegeten worden of verwerkt, en ze besluit tot het laatste. Nog een kleine portie erbij uit de vriezer en ze kan aan de slag. Het levert een voldaan gevoel op in de middag en ze giet de saus in een mooi flesje. De smaak is perfect.

 

Met de in huis op voorraad zijnde levensmiddelen wordt er ook nog een  maaltijd op tafel gezet. Ze eten het op zijn Frans, dus laat die dag, maar het smaakt verrukkelijk. Haar maag lijkt weer wat rustiger, alleen haar humeur is nog wat van slag.  Ze snapt er niets van en juist als ze denkt dit gewoon maar te accepteren, komt er een verrassende reactie op de foto die ze die dag geplaatst heeft.

 

‘Wegkwijnen’, vermeldt deze reactie van een lieve facebookvriendin. Dit voelde ze dus!  De herkenning van het gevoel alleen en verlaten  te zijn. Gelukkig beseft ze dat het vandaag in verhouding met toen maar een miezerig klein schrammetje was.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

fotorantje | Antwoord 09.09.2015 20.46

wegkwijnen moet je niet doen, gewoon naar buiten gaan, een wandeling of een boodschap en dan voel je je weer leven

Jannie Harmsen 10.09.2015 12.11

Je hebt helemaal gelijk fotorantje! Ik ben ook graag in de natuur, heb al vaak mogen ervaren dat ik daar happy van word. Dank voor je fijne reactie. :)

Anne Vellinga | Antwoord 07.09.2015 13.02

kippenvel.... prachtig geschreven x

Jannie Harmsen 07.09.2015 17.39

Dank je wel Anne, mooi compliment x

Jannie Harmsen | Antwoord 07.09.2015 12.01

Jouw reactie doet me alvast veel goed Michelle en gelukkig overvalt me het eenzame gevoel niet dagelijks. Blij met je knuffel, dikke zoen terug! xxx

michelle | Antwoord 07.09.2015 11.26

Een mooie beschrijving van de terugkerende eenzaamheid. Ik hoop dat je dat gevoel heel gauw achter je kunt laten. Je bent niet alleen. Dikke knuffel van me.

Wilma Phillipson | Antwoord 06.09.2015 23.22

Komt vast door het weer!

Jannie Harmsen 06.09.2015 23.37

Speelt vast en zeker mee Wilma! ;)

Ellie Schmitz | Antwoord 06.09.2015 18.00

Jannie, zou het iets van 'ons vrouwen op zekere leeftijd' zijn, iets van deze tijd, van het jaargetijde of van wat (?) zijn? Het is zo herkenbaar...liefs!

Jannie Harmsen 06.09.2015 19.28

Of september blues Ellie? De periode waarin oud zeer wat gemakkelijker naar boven komt drijven, denk ik. Maar gelukkig zie ik ook steeds vaker het zonnetje :)

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk