Column

Reisvaardig

Ze had het nog niet door, of echt verwacht, toen hij steeds enthousiast over haar schouder meekeek en vroeg hoever ze al gevorderd was. Hij was trots op haar en gaf steeds complimentjes dat hij het zo fijn vond dat ze dit voor de jonge dame in kwestie wilde doen en in directe lijn ook voor hem natuurlijk, maar dat voegde hij er niet zo expliciet aan toe…..

 

Toch voelde ze dit ergens wel. Echter, haar karakter liet niet toe dat ze het liefst geen medewerking wilde verlenen aan dit persoonlijke gebaar. De vrouw waar het werk voor bestemd was, deed namelijk het ondersteunende deel van het  liefdadigheidswerk voor haar dorpsgenoten in Oost-Europa. En omdat hij haar werk in dat verre armoedige dorpje via de officiële dorpscommissie in zijn eigen dorp zo waardeerde, vroeg hij zijn vrouw - omdat ze zo mooi kon handwerken - de naam van de jonge vrouw op een speciale rand van een grote badhanddoek te borduren. Bij hun eerstvolgende bezoek, kon zij deze blijk van waardering dan in ontvangst nemen.

 

Bovenstaande gebeurtenis dringt zich aan mij op tijdens het lezen van een soortgelijke passage in een boek dat zich afspeelt in het jaar 1686, al een aardig tijdje terug dus. De verschillen in leeftijd zijn zeer treffend, het meisje is 17 jaar, de man is 22 jaar ouder. Doch, het huwelijk dat hieraan vooraf gaat verschilt dat van de vrouw in ‘onze’ tijd. De jonge vrouw die in het boek genoemd wordt, trouwt in september en betrekt haar toekomstige woning pas in de maand oktober. De vrouw in mijn ‘hoofdstuk’ zal in oktober van dat bewuste jaar 15 jaar getrouwd zijn met de man die over haar schouder meekijkt. Hij is, anders dan de man uit het boek, geen belangrijk lid van de VOC, maar een landarbeider met een grote missie voor mensen in een kansarm gebied.  

 

In het deel dat ik lees betrekt de jonge bruid een kamer waarin het beddengoed en een aantal kussens geborduurd zijn door de huishoudster. Zij heeft de eerste letter van de echtgenoot in het groot, en de naam van de echtgenote daarin kleiner verwerkt in een monogram. De huishoudster heeft zich daarmee waarschijnlijk met haar naald tot bloedens toe in de vingers geprikt, denkt de jonge echtgenote.

Het is deze gedachte van haar die me vervolgens doet besluiten het stukje uit bovenstaand verleden te vergelijken met de fictie uit het boek. Er ligt een enorm tijdsverschil tussen het ene en het andere moment, maar met stijgende verbazing ontdek ik bepaalde details die me niet helemaal onbekend voorkomen.

 

De borduurster van de badhanddoek was op dat moment moeder, geen huishoudster, wel huisvrouw en echtgenote, of andersom. Ze prikte ook wel eens in haar vinger tot het ging bloeden. De VOC man moest na zijn reizen steeds thuiskomen, de landarbeider ging van tijd tot tijd weg. De jonge vrouw die haar geborduurde naam in ontvangst mocht nemen was ook 22 jaar jonger dan haar toekomstige echtgenoot in Nederland en moest nog enige tijd wachten totdat ze uiteindelijk haar huidige woning kon betrekken.

 

Maar haar badhanddoek  zal inmiddels wel versleten zijn.

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Jannie Harmsen | Antwoord 11.11.2015 18.14

Dank je wel Map. Lieve groet terug voor jullie! xxx

map | Antwoord 11.11.2015 12.49

Lieve Jannie wat goed van jou dit zo te schrijven dat je dat kan
vinden we heel knap na zoveel verdriet.

Lieve groetjes ons.

Jannie Harmsen | Antwoord 09.11.2015 20.33

Liesbeth! Je maakt me heel gelukkig met deze reactie, wat fijn je mening hier te lezen en ook je herinnering aan het hele gebeuren. Dank je wel, lieve vriendin!

liesbeth | Antwoord 09.11.2015 20.13

O Jannie, ik herinner me die periode nog goed, de spanning en het verdriet, de boosheid. Dit detail is indrukwekkend.
Dankjewel, voor al je mooie verhalen.

Jannie Harmsen | Antwoord 09.11.2015 14.19

Dank je Wilma!

Wilma Phillipson | Antwoord 09.11.2015 14.14

Mooi!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk