Column

Met zorg gekleed

Als jonge moeder vraag je jezelf wel eens af, hoe je jouw kind het beste kunt kleden in bepaalde omstandigheden. Ergens las of kreeg ik het advies dat je dan het beste op je eigen gevoel kunt afgaan. Vind je het zelf koud en trek je graag een jas aan wanneer je naar buiten gaat, doe dit dan ook bij je kind. Heb je het erg warm en ga je graag luchtig gekleed, maar draag je wel graag een hemdje, idem dito. Loop je wel of niet graag met blote voeten in huis, ook hier weer hetzelfde. Toch zal die vlieger niet altijd opgaan, want een kind bestaat niet alleen uit de genen van de moeder, maar het zal toch redelijk in de buurt komen van wat je zelf ervaart.

 

Zo zag ik de jongere buurvrouw van mijn moeder op blote voeten naar buiten komen terwijl ze ons te hulp schoot toen ik bij haar aanbelde om mijn moeder overeind te hijsen die naast de auto door haar benen was gezakt en naast de stoep in de herfstbladeren zat. Buurvrouw is ook nog verre familie, is een achternicht van mijn moeder en dus een achter-achternicht van mij. Overigens ook voelbaar, ik zie en voel ergens een familieband, ondanks dat we elkaar nu pas wat beter leren kennen, maar vanuit onze ooghoeken zagen we elkaar toch regelmatig. Wat fijn dat ze er op het juiste moment voor ons was. Maar ik loop niet graag op blote voeten in huis, dan krijg ik het koud. Buurvrouw juist niet, ik vroeg het haar, zij vind het heel gewoon.  

 

En mijn moeder? Vroeger liep zij vaak op sloffen in huis, die ze helemaal versleet, ik kan me niet meer herinneren of ze ook wel eens op blote voeten liep. Op het moment loopt ze met schoenen die voorzien zijn van een klittenbandsluiting, want gewone schoenen kan ze niet meer aan omdat haar voeten dikker geworden zijn in de loop van de jaren. De ouderdom brengt steeds meer gebreken met zich mee en de zorg voor haar neemt toe. Lopen wordt steeds moeilijker en daardoor wordt zij ook onzekerder. Haar coördinatie neemt af waardoor mijn persoonlijke zorg voor haar in deze levensfase toeneemt. Hierin worden wij wel gesteund door de vele zorgmomenten die geboden wordt door het medisch zorgteam aan huis. Ik ben ze daar heel dankbaar voor, maar er blijven toch momenten over waarin ik samen met haar beslissingen moet nemen voor de grotere en kleinere momenten. Ook voor bijvoorbeeld de aankleedmomenten wanneer ik er kan zijn voor haar.  

Dat kon ze zelf altijd prima, ik vond haar er vaak veel leuker uitzien dan mijzelf, ondanks dat ze zelf ook wel een twijfelkont kon zijn. Maar nu weet ze het vaak niet meer zo goed, ook omdat ze de al eerder genoemde coördinatie aan het kwijtraken is. Welke kleding is het handigst voor bijvoorbeeld de toiletgang, een rok of een broek? En op zulke momenten ga ik af op ‘wat is verstandig’ of juist op mijn gevoel.

 

Zoals ik als jonge moeder mijn kinderen kleedde, kleed ik nu op gevoel en inleving mijn moeder, zodat ze het niet te warm, maar ook niet te koud heeft.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mies Huibers | Antwoord 03.11.2017 20.21

Op een moment kantelt het. Dat is niet altijd gemakkelijk en eenvoudig. Volgens mij neem je die rol met liefde en toewijding op je.

Jannie Harmsen 04.11.2017 11.50

Dat klopt Mies, ooit zag ik op tegen dat kantelmoment, maar ik bemerk dat ik het nu gewoon oppak en inderdaad met liefde en toewijding. Dank voor je reactie. :)

Ellie Schmitz | Antwoord 03.11.2017 19.11

Nu is het inderdaad andersom, de zorg ligt bij jou. Gevoel is de beste graadmeter, volgens mij doe je het heel goed, Jannie. Liefde spreekt er uit je stukje ❤️

Jannie Harmsen 03.11.2017 19.14

Hartelijk dank voor je lieve woorden Ellie en fijn dat het overkomt zoals ik het heb bedoeld. Met liefde! <3

Jannie Harmsen | Antwoord 03.11.2017 17.51

Ja Wilma, helemaal waar. Gelukkig is er wederzijds vertrouwen. Dank voor je reactie. :*

Wilma Phillipson | Antwoord 03.11.2017 17.06

Dat is volgens mij ook de beste manier, afgaan op je gevoel. Best lastig zo'n verandering van rol voor jullie beiden.

Jannie Harmsen | Antwoord 03.11.2017 16.29

Helemaal mee eens Map, ik doe het met liefde voor haar. Dank voor je reactie, bel je binnenkort en hoop je snel weer te zien. Dikke zoen!

map | Antwoord 03.11.2017 16.24

Ja Jannie zo zijn de rollen omgedraaid word je Moeder ook een beetje je kind met alle zorgen van verschillende omvang soms moeilijk,Maar ook mooi om te doen .

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

29.01 | 13:57

Dank voor je fijne compliment Loes! Hartelijke groet en dank voor je reactie.

...
29.01 | 13:28

Prachtig verhaal en wat heb jij veelzijdige interesse maar ook beide heel veel waard Jij mag trots op je zelf zij Jannie !!

...
04.11 | 11:50

Dat klopt Mies, ooit zag ik op tegen dat kantelmoment, maar ik bemerk dat ik het nu gewoon oppak en inderdaad met liefde en toewijding. Dank voor je reactie. :)

...
03.11 | 20:21

Op een moment kantelt het. Dat is niet altijd gemakkelijk en eenvoudig. Volgens mij neem je die rol met liefde en toewijding op je.

...
Je vindt deze pagina leuk