Column

Jacobsladder

Tijdens de autorit kon ik het niet laten om de lichtbundel te blijven volgen die ik steeds maar vanuit één plek in de hemel tevoorschijn zag komen. Soms zie je meerdere bundels, maar dan is de opening in het wolkendek vaak ook groter en breder.
Verder zag ik aan de bewolkte hemel geen openingen. Wel was het droog op dat moment, terwijl het de avond daarvoor flink had geregend.
Mijn fototas met camera lag in de kofferbak, maar ik deed geen moeite om dit moment vast te gaan leggen. Ik benoemde het wel. 

 

Toen we op de plek van bestemming aankwamen, was ik het alweer vergeten. Ik wilde een steen bestellen voor het graf van mijn moeder. Ik besloot deze te laten maken door de plaatselijke steenhouwer. Toen we langs de stenen liepen die als voorbeeld dienen 'stuurde' ik in stilte een berichtje naar boven met de vraag om een voorkeur. Het waaide flink en het was ook nog eens steenkoud op die plek, ik hoopte dan ook snel iets te zien wat me aansprak. Op datzelfde moment kwam er een jongen naar buiten met de boodschap dat zijn moeder over een uur terug zou zijn. We spraken af dan weer terug te komen.

 

De tussenliggende tijd hebben we besteed om een bezoek aan het graf te brengen. Een vriendin stelde me laatst de vraag, wat ik daar dacht te vinden als ik er eenmaal zou zijn. Met die gedachte stond ik daar en al wat ik zag was een zandbed waarop ik eigenlijk verwacht had veel herftsblad aan te zullen treffen, maar het was helemaal leeg op één enkel plantje na, waarvan ik wist dat mijn oom die daar had neergeplant. Eigenlijk best wel grappig, want mijn moeder mopperde altijd wanneer er veel blad op haar stoep lag. De bloemen van de uitvaart, eenmaal uitgebloeid en verdord, waren al opgeruimd door de buurman die ook de voortuin voor haar onderhield toen ze nog thuis woonde en niet meer goed uit de voeten kon. Dat deed me goed te zien.
Verder dacht ik niet zo veel te voelen. Ik verlegde mijn aandacht naar de andere graven die erbij gekomen waren en de andere die al wel voorzien waren van een steen en andere gedenktekens. Ook lantaarns, en ineens bedacht ik dat ik met lege handen stond. Waarom waren we niet eerst naar het tuincentrum gereden? Ik zag dat anderen ook planten met pot en al in het zand geduwd hadden.

 

Ik deed haar de groeten van mijn zoon waar we die middag vandaan kwamen en stelde me voor dat ze " Doe de groeten terug" zei en daar kwam dan toch ineens de emotie. Toen ik me bij het vertrek nog eens omdraaide zag ik vanachter een heg ineens dat de zon doorgebroken was. O ja, dacht ik. "Niet janken!" en dacht weer aan die Jacobsladder. Maar nu had ik wel mijn toestel binnen handbereik.

 

En weer terug bij de steenhouwerij, was de keus van de steen in de vorm van een hart al snel gemaakt. 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Wilma Phillipson | Antwoord 11.12.2018 19.58

Herkenbaar. Soms denk ik wel eens, waarom schrijf ik eigenlijk? Ook gewoon omdat ik er iets mee moet.

Wilma Phillipson | Antwoord 11.12.2018 18.32

Mooi dat je dit zo onder woorden brengt.

Jannie Harmsen 11.12.2018 18.44

Dank je wel Wilma. Ik kon niet anders, Ik moest er gewoon iets mee doen en ik ben blij dat het zulke fijne reacties oproept. Dat doet me echt goed!

Anne Vellinga | Antwoord 11.12.2018 15.38

Dat ene licht dat je volgt, de jongen wiens moeder over een uur terug is - een kippenvel-moment; ik voel er jouw onverbrekelijke band met jouw moeder in

Jannie Harmsen 11.12.2018 18.39

Mijn onverbrekelijke band met mijn moeder. Inderdaad Anne, wat mooi dat je dit zo benoemd. Een lieve groet van mij en dank je wel.

Mieke Schepens | Antwoord 11.12.2018 10.44

Dit ontroert me.
Graag gelezen.

Jannie Harmsen 11.12.2018 10.49

En dat komt bij mij binnen lieve Mieke. Dank je wel!

Hans Oud | Antwoord 11.12.2018 10.24

Prachtig belicht en vol van betekenis ...
Hartelijke groet,
Hans Oud.

Jannie Harmsen 11.12.2018 10.45

Wat fijn om jouw mooie reactie hier te lezen Hans, dat doet me goed. Dank je wel en een hartelijke groet terug!

Map | Antwoord 11.12.2018 09.01

Dapper Jannie het is toch heel wat om voor het eerst bij het graf van je lieve moeder te komen . En een steen uit te zoeken ,Je hebt een goede keus gemaakt.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

06.01 | 15:05

Dank je Wilma. Ja heerlijk rustig en de andere dag weer in alle rust terug naar huis gereden. Het leek wel of iedereen nog sliep tot ver in de middag.

...
06.01 | 09:53

Mooi geschreven en eigenlijk best fijn om op die manier oud&nieuw te vieren.

...
06.01 | 09:27

En de dag was al mooi ingevuld Ingrid, dus helemaal oké! Dank voor je reactie, blij mee!

...
05.01 | 23:18

Prachtig geschreven Jannie, het diner maakt niet de avond, wel het gezelschap!

...
Je vindt deze pagina leuk