Column

zangvogel

‘Spreken is zilver, zwijgen is goud’ is een bekende spreuk waarbij de bedoeling van het zilver gelijk gaat rondspoken in mijn hoofd. Hoezo is zwijgen goud, het zou toch goud moeten opleveren wanneer je er juist op een goede manier over kunt praten of discussiëren? 

 

‘(aan)Horen, zien en zwijgen’ dan maar? In allerlei uitvoeringen te koop. Mijn opoe had deze spreuk in de vorm van drie aapjes ergens boven een deur gehangen, en ik heb het in de vorm van drie uiltjes staan waarbij een tekst geheel overbodig is, want de beestjes tonen precies hoe het moet. Voor elke taal wat wils. 

 

Mijn probleem is echter, dat ik moeilijk kan discussiëren. Zwijgen gaat me meestal beter af. Wel zo gemakkelijk voor de tegenpartij. Maar als ik dan een keer van me laat horen, krijg ik de kous op mijn kop. Weer zo’n spreekwoord of gezegde, ik leef ermee schijnbaar. Het wordt me steeds duidelijker dat ik bepaalde zaken moeilijk onder woorden kan brengen. Ze lullen mij al gauw onder tafel, daar gaat ie weer! Mondeling wel te verstaan, want op papier of digitaal lukt het redelijk. Het voordeel hiervan is dat ik kan schrijven en schrappen. Steeds maar weer teruglezen om vervolgens woorden en/of zinnen te veranderen. Dat lukt me niet in een verhitte discussie. Soms zit je daar ineens middenin, en juist door dat lange zwijgen vermoed ik. Wanneer we een keer niet helemaal tevreden zijn met de gang van zaken en een poging doen om dit te bespreken wordt er uiteindelijk toch weer het een of het andere geaccepteerd en maken we er het beste van. Als ik er zo op terugkijk, besef ik dat dit er eigenlijk al van jongs af aan inzit. Ik ben ergens nog steeds dat meisje dat bekend stond om haar blije lach bij het kopen van een ijsje aan de ijscokar die op warme dagen bij ons in de straat kwam venten. 

 

En over ijsjes gesproken, ik ben gestopt met het gebruik van suiker, letterlijk en figuurlijk. Ik wil van mijn hart geen moordkuil maken. Ik ben dat meisje al lang niet meer, dat is denk ik wel duidelijk. Mede hierom laat ik me het brood niet uit de mond stoten en bak ik ook geen zoete broodjes meer om de lieve vrede te bewaren. Een en ander ligt en lag me zwaar op de maag en dat is niet zo goed voor de algehele gesteldheid. Ik heb mijn voedingspatroon en andere zaken dan ook rigoureus aangepakt en alles wat slecht voor me is in de ban gedaan.  

Het valt me niet zwaar om anders te eten, omdat ik voel dat het me goed doet en ik loop ook niet steeds rond met een hongergevoel. Wel met een hongergevoel om gehoord en gezien te worden en dat ik mezelf mag zijn en blijven zoals ik ben, want dit vogeltje zingt nu eenmaal zoals ze gebekt is. Het liefst met een vrolijk deuntje, zoals bijvoorbeeld.... 

 

Don't Worry, Be happy! 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.be
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Ellie Schmitz | Antwoord 17.12.2019 21.42

Ik sluit mij bij Wilma aan...alsof ik over mijzelf lees, zo zo herkenbaar, Jannie.

Jannie Harmsen 18.12.2019 11.03

Ik moest dit van me afschrijven Ellie, al zocht ik wel even naar de juiste toon. Dat werd veel schrijven en schrappen dus! Dank voor je reactie. xxx

Wilma Phillipson | Antwoord 17.12.2019 18.58

O, wat een herkenbaar verhaal. Alsof ik over mezelf lees.

Wilma Phillipson 18.12.2019 11.05

Ik denk dat ik binnenkort ook maar weer eens zo'n persoonlijk blog schrijf. Want die herkenning van anderen in je verhaal maken dat je je niet alleen voelt hier

Jannie Harmsen 18.12.2019 10.57

Dan ben ik blij dat ik het geschreven heb Wilma. Het doet me goed te weten dat ik hierin niet alleen sta. Dank voor je reactie!

Jannie Harmsen | Antwoord 16.12.2019 22.40

Dat laatste is helemaal waar Ciska, de juiste, troostrijke woorden. Inderdaad, onbetaalbaar! Wat een fijne reactie. Dank je wel en een lieve groet. xxx

Ciska Smakman | Antwoord 16.12.2019 17.06

Wederom een goed verhaal, Jannie! In elk spreekwoord zit een kern van waarheid, maar zwijgen kan goud zijn, de juiste, troostrijke woorden zijn onbetaalbaar!

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

13.07 | 14:53

Wat leuk dat je het hebt opgezocht Ciska. De omgeving is ook prachtig en ook daar al vakantiegangers gezien die foto's maakten van het kerkje. :) xxx

...
13.07 | 14:50

We zijn er gisteren nog even geweest Anne. Weer even de sfeer proeven en een (leegstaande) galerie ontdekt. Inderdaad het idee al. :) xxx

...
13.07 | 11:51

Gegoogeld op Albert Terken. Prachtige schilderijen. Die kleuren! En op internet het kerkje en de Mariagrot in Profondeville bekeken. Vakantie vanaf de bank!

...
13.07 | 11:13

Ik loop er helemaal warm voor, Jannie. Ik kan me helemaal voorstellen hoe gelukkig je ervan wordt, alleen al van het idee! XXX

...
Je vindt deze pagina leuk